خانه / آخرین اخبار / ۱۰۲٫۳۱۲ امضا در غیاب احزاب و رسانه‌ها

۱۰۲٫۳۱۲ امضا در غیاب احزاب و رسانه‌ها

بعد از اولین هشدار روزنامه نوید آذربایجان در ۱۵ سال پیش مبنی بر خشک شدن دریاچه اورمیه و بی توجهی به این هشدارها و تجربه انواع دولت راست و چپ و ناامیدی مردم و دلسوزین منطقه از مسولین انتخابی و انتصابی استان و ناامیدی از منتخبین امید و بی امید منطقه، همزمان با خشک شدن ۹۵ درصدی دریاچه کمپینی در ارتباط با احیا دریاچه اورمیه شکل گرفت و ۱۰۲٫۳۱۲ امضا در عرض ۱۰ روز از ۱۲ بهمن تا ۲۲ بهمن با محوریت شهرهای تبریز، اورمیه، تهران، مرند، قوشاچای، خوی، سلماس، اردبیل، سولدوز، بناب به عنوان ۱۰ شهر اول گردآوری شد تا بواسطه نماینده محترم ولی فقیه در استان حجت الاسلام و المسلمین آل هاشم از مقام معظم رهبری تقاضا نمایند تا ایشان در این قضیه محیط زیستی حساس ورود نمایند و با «هنمودهای داهیانه و تدابیر عالمانه، دستورات راهگشا جهت رسیدگی مؤثرتر مسئولین ذی‌ربط و تخصیص بودجه مناسب برای این امر حیاتی مبذول فرمائید».

رحمت مهدوی – یول‌پرس: این کمپین در غیاب بسیاری از رسانه‌های مرکزی و احزاب شکل گرفت تا یکباره دیگر نشان دهد احزاب جامعه ایرانی به جز کسب قدرت به امر دیگر نمی‌اندیشند و به جز مسائل سیاسی با حوزه‌های دیگر قرابت انچنانی ندارند. احزاب یا بهتر است گفته شود سران احزابی که همواره از ناکارآمدی احزاب سخن می گویند و دلیل آن را بخاطر نبود نظام حزبی می‌دانند و پا نگرفتن این نوع نظام را به دست­های پشت پرده نسبت می‌دهند.

رحمت مهدوی – فعال سیاسی

این یک واقعیت است که احزاب یا سران احزاب اساساً خود تمایلی به نظام حزبی کارآمد ندارند چرا که هر کدامیک از آن­ها بیشتر تمایل دارد همواره در رأس رسانه‌ها و افکار عمومی باشند. اینکه همه احزاب در قالب دو حزب فرضاً ادغام شوند مورد خوشایند خود سران احزاب نیست چرا که خود آن­ها می‌دانند که نمی‌توانند براساس شایسته سالاری در رأس قرار گیرند و باید بیشتر به عنوان یک عضو عادی در حزب فراگیر فعالیت کنند. بنابراین به جای تلاش برای ادغام و متعهد بودن به تمامی مشکلات کشور آن­ها خود را محصور حوزه سیاسی نمودند و در حوزه سیاسی نیز از سیاست، صرفاً کسب قدرت را آموختند. آن‌ها یا در انتخابات برنده می‌شود از منافع آن منتفع می‌شوند یا از دایره قدرت بیرون می‌مانند و به طرق دیگر منافع خود را تأمین می‌کنند.

اینکه سران احزاب قائم به اشخاص دائم از نبود نظام کارآمد گلایه می‌کنند باید توضیح بدهند کدام دست­های پشت پرده اجازه نمی‌دهد آن­ها در مسائل زیست محیطی ورود نمایند. چرا خبری از همدردی احزاب در هنگام وقوع سیل، زلزله و… نیست. اینکه مردم با دلایل و انگیزه‌های مختلف در انتخابات شرکت می‌کنند و سران احزاب حضور مردم در صحنه را به نفع خود مصادره می‌کنند تا به وقتش از مزایای آن بهره مند شود چرا در موارد اینچنینی پیشقدم نمی‌شوند تا میزان محبوبیت و قدرت خود را ملاحظه نمایند؟ بهتر نیست در این موارد نیز احزاب حضور یابند و فرضاً شماره حسابی را ارائه کند تا کمکهای مردم را جمع نمایند؟ آیا غیر این است که واهمه از برملا شدن میزان محبوبیت خود در جامعه دارند؟

آیا غیر این است که احزاب اصلاً خود دغدغه مسائل اینچنینی را ندارند؟ آیا در بروز فاجعه دریاچه اورمیه همین دولتهای منتسب به احزاب مقصر نبودند؟ آیا این احزاب بی خبر هستند که همین دریاچه ارومیه در چند انتخابات اخیر تا چه حدی در رأی آوری کاندایدای موردنظر آنها در انتخابات مجلس و ریاست جمهوری تاثیرداشته است؟ غیر این است که احزاب نقش واسطه را در جامعه برای انتقال مشکلات و معضلات به دولت یا حاکمیت را دارند؟ آیا در صورت پایبندی انها به وعده‌های و وظایف خود خود اساساً نیاز بود مردم کمپین خطاب به مقام معظم رهبری تدوین نمایند؟

این قصه سردراز در مورد رسانه‌ها نیز صدق می‌کند. رسانه‌های مرکز که باید همواره تریبون صدای مشکلات همه کشور باشند متاسفانه بیشتر منعکس کننده مشکلات پایتخت هستند و از طرف دیگر انتظار استقبال در درکه‌های سراسر کشور را دارند. آیا تا به حال رسانه‌ها پیشقدم شدند در این باره آسیب شناسی برگزار نمایند؟ آیا انعکاس این کمپین در حد نحوه لباس یک بازیگر یا قلیان کشیدن یک بازیکن فوتبال نبود؟ رسانه‌هایی که همواره از سلبریتی های کنونی جامعه نقد دارند باید بپذیرند هنگامی که خبر شلوار یک بازیکن یا گربه یک بازیگر مورد انواع تحلیل­ها و تیترسازی­ها قرار می‌گیرد خود نقش اول را در سیلبیریتی کردن این تیپ آدم­ها دارند. هر چند جای تأسف دارد که گفته شود برخی سایت‌های منطقه‌ای یا استانی نیز که ۹۰ درصد اخبار آن­ها کپی رسانه‌های مرکز یا تحلیل­های سطحی است در انعکاس این کمپین روزه رسانه‌ای گرفتند ولی در دادن شعار یاشاسین آذربایجان از همه سبقت می‌گیرند. / روزنامه مستقل

یک دیدگاه

  1. از مجموعه‌ی زحمت‌کش یول‌پرس خواهشمندم که در صورت امکان، از وعده‌ و وعیدهای دروغین ارائه شده از جانب دولت‌های پیشین و همچنین دولت فعلی به مردم آزربایجان مجموعه‌ای مستند تولید کنند تا شاید از طریق استناد به این مستندات، مردم آزربایجان به فکر گزینه‌ی دیگری غیر از دوگانگی نحس اصول‌گرایان و اصلاح‌طلبان بیافتند. دوگانگی‌ که حاصلی جز از دست رفتن استعدادها و منابع طبیعی زیرزمینی و روزمینی آزربایجان نداشته است و سبب هرچه ضعیف‌تر و نحیف‌تر شدن مردم این خطه از منظر اقتصادی و فرهنگی شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *