خانه / آخرین اخبار / دوام و قوام موزه نیازمند حمایت است
بانی موزه صدا در گفتگو با یول‌پرس:

دوام و قوام موزه نیازمند حمایت است

ساجدی گفت: موزه را به خاطر نیاز منطقه برای امر آموزش و پژوهش و آسیب شناسی و  شناسایی و شناساندن گنجینه های هنری و پاسداری از بنیان‌های فرهنگ شنیداری کشورمان و مبارزه با فرهنگ‌های مهاجم در حوزه موسیقی و علاقه قلبی خود بعد قریب به ده سال تلاش با مجوز سازمان میراث فرهنگی کشور تاسیس نموده‌ایم و دوام و قوام این حرکت فرهنگی نیازمند حمایت مستمر مسئولین و متولیان فرهنگی آذربایجان‌شرقی می‌باشد.

به گزارش یول‌پرس، چندی پیش موزه صدای تبریز به‌ عنوان نخستین موزه تخصصی صدا در کشور برای بازسازی، حفظ و صیانت از موسیقی فاخر آذربایجان، در محل خانه تاریخی «امیر پرویز» واقع در عابرگذر تاریخی «تربیت» فعالیت خود را آغاز کرد.

این موزه که به همت و تلاش «حسین ساجدی» پژوهشگر، نوارنده با همکاری سازمان میراث‌ فرهنگی تاسیس شده است، از دو منظر موزه منحصربفرد کشور می‌باشد، در وهله اول، اولین موزه صدای کشور و در وهله دوم موزه‌ای کاملا خصوصی که در نوع خود بی‌سابقه در کشور است.

ساجدی در کارنامه هنری خود  تالیف دو کتاب‌ «تاملی در قلمرو موسیقی» و «هم آوازان» و مجموعه “شهریار و موسیقی”، ریاست خانه موسیقی تبریز، عضو انجمن موسیقی، عضو شورای موسیقی استان و عضو شورای نظارت بر آموزشگاه های موسیقی، مدیر مسوول آموزشگاه موسیقی و دیگر فعالیت ها دارد وهمچنین  با جمع آوری انواع سازهای زهی مضرابی، زهی آرشه‌ای، کوبه‌ای، بادی، کلاویه دار در بخش های موسیقی ملی و بومی و نیز سازهای مشترک بین اقوام ایرانی و ملل مختلف، آنها را در منظر دید مردم قرار داده است.

حسین ساجدی در گفتگو با یول‌پرس جزئیات بیشتری از اهداف، مشکلات و اقلام این موزه را مطرح کردند.

هنرمند آذربایجانی در خصوص اهداف تاسیس موزه صدا به خبرنگار یول‌پرس گفت: بنده خودم در موسیقی فعالیت دارم و چهار دهه می‌باشد که این ادوات موسیقی و صوتی حاضر در موزه را جمع‌آوری کرده‌ایم و سعی شده است تا حد توان  ادوات موسیقی شهرها و اقوام مختلف ساکن در ایران که گنجینه‌های در حال فراموشی هستند، جمع‌آوری شوند تا بتوانیم توانمندی‌های موسیقی گذشته و حال را به مردم بشناسانیم.

ساجدی  در خصوص اقلام موجود در موزه گفت: این اقلام از سه بخش اقلام صوتی، آیین‌ها و ادوات موسیقی تشکیل شده است که از اقلام صوتی می‌توان به انواع رادیوهای لامپی قدیمی، رادیوهای نفتی، اولین تلویزیون وارد شده به ایران، انواع گرامافون هندلی، انواع گرام، انواع آپارات و … هستند. در بخش موسیقایی انواع سازهای بادی، زهی، انواع سازهای ملل مختلف که با ایران در اشتراکند و … جمع آوری شده است و در قسمت آیین‌ها، آیین‌هایی مانند “تکم‌گردانی” می‌توان را اشاره کرد و یا در این قسمت از آلات این آیین‌ها، انواع کوبه‌های در، انواع زنگوله مانند ناقوس کلیساها که از دوران صفویه در کشور بوده‌اند، انواع زنگ کاروانسراها، هتلها و انواع بوق خودروها از گذشته تاکنون، انواع دف‌های قالیبافی در این قسمت جای دارند علاوه بر آنها، پرده نقاشی “پرده‌خوانی” نیز در این قسمت جای دارد و می‌توان گفت در مجموع بیش از ۳۰۰ نوع از اقلام موسیقی جمع‌آوری شده است.

وی  در خصوص آرشیو صوتی موجود در موزه نیز گفت: در بخش آرشیو صوتی؛ اذان موذن‌ها، مجموعه‌های صوتی قاریان، تعزیه خوانان، چاوش خوانان، پرده خوانان، منقبت‌خوانان، شبیه‌خوانان مناسبت‌های ملی و مذهبی، آواز خوانان قدیمی همچون اقبال، سید احمد خان، دماوندی و … موجود می‌باشد که ما سعی کرده‌ایم آوازهای قدیمی و کمیاب را در این بخش جمع‌آوری کنیم.

متولی موزه صدا در خصوص نوع آلات موسیقی موجود گفت: این آلات هم مربوط به کل کشور می‌باشد اما تمام آلات موسیقی آذربایجان مانند قوپوزهای قدیمی، انواع تار، بالابان، قارمون و … در موزه موجود می‌باشد.

حسین ساجدی در مورد حمایت‌ها به جهت مناسبت تبریز ۲۰۱۸ گفت: در این خصوص شهردار منطقه هشت تبریز جناب مهندس پاک نهاد در جهت گلکاری محوطه موزه و امکانات رفاهی و فرهنگی بازدیدکنندگان همکاری خوبی داشته اند. در صورتیکه ماندگاری این موزه نیازمند حمایت‌های بیشتر تمامی نهادهای فرهنگی می‌باشد متاسفانه موزه ما تا امروز  حتی امکانات آموزشی برای علاقمندان و دانشجویان نداشته و تنها درآمد موزه کفاف هزینه آب، برق، گاز و تلفن را دارد و ما تاکنون وسع مالی برای چاپ یک بروشور هم نداشتیم و اینگونه اقدامات فرهنگی نیازمند توجه و حمایت گسترده متولیان فرهنگی را دارد.

وی در پایان تاکید کرد: خانه تاریخی امیرپرویز محل موزه صدا توسط اداره کل میراث فرهنگی استان آذربایجان‌شرقی به صورت اجاره ای با ملاحظات کاربری فرهنگی در اختیارمان قرار گرفته است  که جای دارد از تمامی دست اندرکاران علی‌الخصوص مدیرکل محترم میراث فرهنگی استان  جناب دکتر مرتضی آبدار تشکر و قدردانی داشته باشم . آنچه مسلم است، موزه داری نمی‌تواند توجیه اقتصادی  داشته باشد و کسانی که بر ظهور این امر همت گذاشته‌اند جز عشق و علاقه به فرهنگ سرزمین خود چیزی نمی‌توانند دردل داشته باشند. قابل توجه وافر اینکه دوام و قوام این حرکت فرهنگی نیازمند حمایت مستمر مسئولین و متولیان فرهنگی استان می‌باشد. در خصوص مراجعه و حضور مردم هنر دوست استان ضروریست که تبلیغات و همکاری گسترده انجام گیرد که متاسفانه در این خصوص همکاری شایسته همراه این حرکت فرهنگی نبوده است!

علاقمندان می‌توانند اطلاعات بیشتر این موزه را از آدرس تلگرامی https://t.me/soundmuseum1 و آدرس اینستاگرامی instagram.com/1soundmuseum بدست آورند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *