خانه / آخرین اخبار / زمستان در راه هست

زمستان در راه هست

زمستان در راه هست اگر بازتعریف واقعی‌تری از دولت-ملت نداشته باشیم و در آن بیشتر از دولت مشروع و اخلاقی سخن نرانیم. زمستان در راه است اگر ایران را  به جای ترویج  احترام و التزام به عدالت عملی  به تنوعات  با استدلالات سرشار از فقر معرفتی تعریف کنیم. آغوشمان را اگر به دست آوردهای تمدن روادرا باز نکنیم و همچنان محافظه کار باشیم آنگاه باید گفت " زمستان در راه است".

یول‌پرس – معراج اکرادی: وقتی  در جامعه بیش از روندهای(پروسیجرهای) دموکراسی مانند مجلس نمایندگان، وظایف قوای مجریه و مقننه از لحاظ کارکردی و اخلاقی از کلمات”وحدت، اتحاد” ملت سخن به میان می آید که به نوعی از طرف فرهنگ الیت‌های سیاسی تزریق می شود یعنی نشانه‌های “بحران” را مشاهده می کنیم. یعنی آن قبای مفهومی ترویج شده از دولت-ملت به قامت ایران گشاد آمده است. به عبارت دیگر وقتی در رابطه دولت-ملت وزن تاکید الیت‌های سیاسی به ملت نسبت به دولت زیاد باشد وجود یک ناهنجاری خطرناک را جار می زند. از این روست که  ما با ترکیب های ناسیونالیسم مدنی، ناسیونالیسم مسئولانه مواجه می‌شویم. آیا کلی صفات خوب را به ناسیونالیسم اضافه کنیم حاکی از همزیستی آن صفات با موصوف است؟ چنین ترکیباتی از لحاظ فسلفی-اخلاقی-سیاسی کلام امکان پذیر است؟ این ترکیبات چهره ی ناسیونالیسم تک قومیتی را لابلای صفات نیک ساندویچ کرده است.  نکته ای که مهم است “همگن و سازگار” بودن عناصری است که در ظرف یک ایده ریخته می شود وگرنه  پر کردن ایده از لغات خوب  نشان دهنده برتری ایده نیست.

این ساندویچ‌های ارائه شده از طرف طیفی از اصلاح طلبان بدین معنی است فعلا پان‌ایرانیست‌ها را دوست نداریم ولی همیشه دشمنان پان‌ایرانیست‌ها را نیز دوست نداشته‌ایم. وقتی که هوا آفتابی بود از مدنیت گفته می‌شد ولی وقتی هوا اندکی سرد شد ناسیونالیسم بدان اضافه شد. هشدار همین جاست. وقتی هوا خوب بود سیف‌الاسلام فرزند معمر قذافی در لندن دموکراسی پژوهی می‌کرد ولی وقتی زمستان آمد دموکراسی‌پژوهی را رها کرده و تبدیل به توپ جنگی پدر شد. همه اینها وقتی است که در فرهنگ الیت سیاسی ” همه گزینه‌ها احتمال واقع شدن را داشته باشند” که به نوعی  می‌توان از این وضعیت با عنوان “نهیلیسم سیاسی” یاد کرد. هنوز پاییزسیاست هست که برخی تئوریسین‌های اصلاح‌طلب دچار نهیلیسم سیاسی شده‌اند و از این رو از مخزن ایدئولوژیک ناسیونالیسم ارتجاعی مبتنی بر تاکید افراطی بر اشتراکات برساخته بهره می‌برند. یعنی ژن و تک‌زبانی را جای «قانون» و «مشروعیت» که از التزام عملی به اصل عدالت حاصل می‌شود، عامل وحدت ترویج می کنند.

در بهترین حالت شاید دلیل روانشناختی این امر همان ” فرا من”ی است که ساخته محیط پرورش یافته در آن است. به سخن دیگر اگر محیط پرورش حاوی سمبل‌های شونیستی باشد آنگاه فرا من انسان را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و بنابراین چنین ساندویچ‌هایی تهیه می شود. در این فضا “قربانی” خود بازتولیدگر عناصر شوونیستی می‌شود. مقصودم از شوونیست در اینجا یعنی ترویج المان‌های یک قومیت و تاریخ را با عینک همان تک قومیت نشر دادن در یک کشور چند قومیتی است.

به جرات می توان گفت اگر در جامعه ای سمبل‌های شونیستی باشد آنگاه تنها چیزی که از نهیلیسم سیاسی زاده می‌شود، فاشیسم است. فعلا پاییز سیاست است و فاشیسم در فصل زمستان زاده خواهد شد. فصلی که نهیلیسم سیاسی فراگیرتر می شود. حتی زمانی که سیاست‌های  زبان پاک پرستانه و باستان‌گرایانه پهلوی شروع نشده بود و احمد شاه ایران از فرخی یزدی به دادگاه شکایت می‌کرد مولود نهیلیسم سیاسی آن زمان ” استبداد فاشیستی” شد.

یکی از مهمترین عوامل بوجود آمدن این وضعیت، سیاست های نومحافظه‌کارانه احزاب چپ و راست است چراکه نهایتا نهیلیسم سیاسی منتج از این محافظه‌کاری است. این احزاب با انحصارگرایی خود با ” تک ذهنیت” و ” تک منطق” خودشان، سیاست عاقلانه را که باید خروجی چند منطق و چند ذهنیت باشد به محاق برده و فرهنگ سیاسی جامعه را طوری هدایت کردند که اوپوزسیونش می‌شود سلطنت طلب. تعریف تک منطقی خود را از “وطن”، ” ملت”، ” تمامیت ارضی”، و … یگانه تعریف خردمندانه تصور کردند و بر اساس آن  دولت ساختند یا از دولت دیگر مطالباتی خواستند.

زمستان در راه هست اگر بازتعریف واقعی‌تری از دولت-ملت نداشته باشیم و در آن بیشتر از دولت مشروع و اخلاقی سخن نرانیم. زمستان در راه است اگر ایران را  به جای ترویج  احترام و التزام به عدالت عملی  به تنوعات  با استدلالات سرشار از فقر معرفتی تعریف کنیم. آغوشمان را اگر به دست آوردهای تمدن روادرا باز نکنیم و همچنان محافظه کار باشیم آنگاه باید گفت ” زمستان در راه است”.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *