خانه / آخرین اخبار / گزارش بحران آب و بی‌توجهی دولت، مجلس و مردم

گزارش بحران آب و بی‌توجهی دولت، مجلس و مردم

حیات آب به عنوان اصلی ترین مایه حیات درکشور ما در حال نابودی است. نابودی حیات آب یعنی نابودی حیات انسانها، نباتات، جمادات و در کل محیط زیست. سوء مدیریتی که از دهها سال قبل بر منابع آب حاکم شده نتیجه اش آن شده است که اینک با بحران بزرگ آب و به عبارتی فاجعه بی آبی مواجه شده ایم .

عکس: اسفندیار سپهری‌نیا

یول‌پرس: حیات آب به عنوان اصلی ترین مایه حیات درکشور ما در حال نابودی است. نابودی حیات آب یعنی نابودی حیات انسانها ، نباتات ، جمادات و در کل محیط زیست . سوء مدیریتی که از دهها سال قبل بر منابع آب حاکم شده نتیجه اش آن شده است که اینک با بحران بزرگ آب و به عبارتی فاجعه بی آبی مواجه شده ایم . مصرف چند برابری آب در همه بخشهای کشاورزی ، صنعتی و خانگی نسبت به میانگین جهانی باعث شده است که اینک اکثریت

اسفندیار سپهری‌نیا – روزنامه نگار

قریب به اتفاق دریاچه ها، رودخانه ها ، رودها ، انهار ، چشمه ها ، قناتها ، کهریزها و سفره های آب زیرزمینی خشک شده و اغلب چاهها نیز که تعداد آنها بالغ بر صدها هزار حلقه چاه اعم از مجاز و غیرمجاز میباشد خشک شوند از آن روی که دیگر قدرت مکش آب از سفره های آب زیرزمینی که در حال حاضر به پایین ترین حد از نظر عمق و کمترین دبی از نظر حجم رسیده است را نداشته باشند . با این وجود هنوز هم که هنوز است گوش و چشم مردم و مسئولین ما به این زنگ خطر و فاجعه بزرگ حیاتی بدهکار نیست و همچنان به مصرف بی رویه آب در بخشهای سه گانه ادامه می دهند .

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ، سال گذشته حجم آب‌های سطحی کشور ۳۲ میلیارد مترمکعب بود اما امسال حجم این آب‌ها به ۲۵ میلیارد مترمکعب رسیده یعنی حجم آب‌های سطحی کشور حدود ۳۵ درصد کاهش یافته و این در شرایطی است که این عدد در دهه ۷۰، حدود ۸۰ میلیارد مترمکعب بوده است.

به گزارش ایسنا، آمار و ارقام منابع آبی کشور بیانگر اوضاع نابه‌سامان کشور در این حوزه است چراکه از یک سو با کاهش آب‌های سطحی و از سوی دیگر کاهش آب‌های زیر زمینی مواجهه هستیم، علاوه بر این، وضعیت بارندگی‌ها نیز چندان مناسب نیست.

بر اساس آخرین آمار از وضعیت بارش‌های کشور باید گفت که ارتفاع کل ریزش‌های جوی از اول مهر تا ۱۴ شهریور سال آبی ۹۷-۹۶ بالغ بر ۱۶۹.۵ میلیمتر بوده که این مقدار بارندگی نسبت به میانگین دوره‌های مشابه درازمدت ( ۲۴۶.۷ میلیمتر) ۳۱.۳ درصد کاهش و نسبت به دوره مشابه سال آبی گذشته (۲۳۱.۵ میلیمتر) ۲۶.۸ درصد کاهش نشان می‌دهد. ضمناً حجم بارش طی این مدت نیز  معادل ۲۷۹.۳۴۱ میلیارد مترمکعب بوده است.

علاوه بر این از میان ۱۷۷ سد بزرگ موجود در شش حوضه آبریز اصلی کشور ۹۰ سد بزرگ از جمله سدهای زاینده‌رود، شهیدرجایی، ساوه، کوثر و ملاصدرا کمتر از ۴۰ درصد آب ذخیره شده دارند.

از سوی دیگر میزان برداشت از منابع آب تجدیدپذیر بسیار زیاد است به گونه‌ای که بر اساس گفته‌های عیسی کلانتری هیچ کشوری نباید بیش از ۴۰ درصد ظرفیت منابع تجدیدپذیر را مصرف کند اما در ایران ۱۳۰ درصد برداشت می‌شود.

آمار و ارقام وضعیت منابع آبی کشور موضوعی است که شاید آن طور که باید مورد توجه مردم و مسوولان قرار نگرفته و باید بیش از گذشته و به‌صورت فراگیر به این مساله مهم و حیاتی نگاه شود.(۱)

با توجه به همین مشکل کم آبی است که کشورهای پیشرفته جهان از جمله کشورهای اروپایی که به دلیل مدیریت بهینه و صحیح آب با مشکل کم آبی و بی آبی مواجه نمیباشند به آب مجازی روی آورده اند . بدین معنی که این کشورها با واردکردن انواع میوه ها ، محصولات کشاورزی مثل سیب ، هندوانه ،میوه های جالیزی که بیشترین میزان آب را برای تولید مصرف می کنند با پرداخت کمترین بها ، در واقع آب کشورهای کم آبی مثل کشور ما راخریداری می کنند و مسئولین ، تولیدکنندگان و صادرکنندگان ما مفتخرانه از افزایش قابل توجه رشد صادرات میوه به کشورهای جهان از جمله کشورهای اروپایی و منطقه ای سخن می گویند و فکر می کنند که با صدور انواع میوه ها به کشورهای خارجی موجب افزایش منابع ارزی کشور می شوند ، غافل از اینکه با این اقدام موجب هدررفت شدید و سریع منابع آبی کشور می گردند. این امر در شرایطی اتفاق می افتد که کشورهای اروپایی با صرف کمترین هزینه ، بطور غیرمستقیم آب را وارد کشور خود می نمایند و با این اقدام بخردانه و معقولانه ، از یک سو در هزینه های مربوط به تولید محصولات باغی و زراعی صرفه جویی و از طرف دیگر منابع آبی و ذخایر آبی خویش را به شدت محافظت می کنند تا این مایه حیاتی را در اختیار نسلهای بعدی قرار دهند . بدین ترتیب مشاهده می شود که ما ایرانیها متأسفانه نه تنها به فکر نسلهای آتی سرزمین نمی باشیم که حتی به فکر مردم فعلی کشور هم نیستیم . نگاهی به آمار زمینهای زراعی که در دهه اخیر به دلیل استقبال کشورهای مختلف جهان از میوه های ایران مثل سیب درختی ، هنداونه ، مرکبات ، هلو ، گیلاس و… تبدیل به مزارع جالیزی و باغات سیب و انگور و… شده اند نشان میدهد که سالانه میلیاردها لیتراز منابع آبی کشور صرف پرورش و تولید اینگونه میوه ها و صادرات آن به کشورهای خارجی آنهم با نازلترین قیمت شده و این یعنی صادر و خارج کردن میلیاردها متر مکعب آب از کشور در قالب میوه های آبدار به عبارت علمی تر صادرات مجازی آب . نگاهی به حجم آمار صادره میوه از طریق گمرکات و مرزهای آبی و خاکی کشور در اشکال تازه خوری ، فرآورده های غذایی ، چیپس ، کنسانتره ، آب میوه ، نوشابه و… دلیل واضحی بر این مدعا می باشد . متاسفانه در طول چند دهه گذشته به مفهوم و جایگاه آب مجازی در کشور توجه نشده و اقدامی نیز در جهت مهار صادرات آب به شکل مجازی صورت نگرفته است . در تعریف آب مجازی گفته میشود ، آب مجازی آبی است که از ابتدا تا انتهای تولید یک محصول مصرف میشود . این آب اگر چه قابل مشاهده نیست اما در حسابهای اقتصادی دنیای امروزی نقش پررنگی دارد.

گزارش صادرات میوه و فرآورده های آن و همچنین محصولات لبنی و کشاورزی و دامی از گمرکات کشور تنها در سال ۱۳۹۳ نشان می دهد که حدود ۳۲۵۷۷۰۰ تن انواع میوه های تازه خوری و آبدار و محصولات جالیزی و سبزیجات تنها به ۱۲ کشور همسایه و کشورهای حوزه خلیج فارس و حاشیه دریای خزر صادر شده که ۶/۲۴% این میوه ها را هندوانه با رقمی حدود ۸۰۳۰۰۰ تن تشکیل می دهد که نسبت به سایر میوه ها بیشترین آب را در چرخه تولید به خود اختصاص می دهد . بر اساس اعلام کارشناسان بطور متوسط برای تولید هر کیلو هندوانه ۵۰۰ لیتر آب مصرف میشود که اگر رقم مزبور را در میزان هندوانه صادره به خارج از کشور ضرب کنیم ، با رقمی در حدود ۴۰۱/۵ میلیارد متر مکعب آب برخورد می کنیم که بصورت مجازی به خارج از کشور صادر می شود. رقمی که بسیار قابل توجه و تأمل میباشد . این در شرایطی است که طبق اعلام مدیر کل دفتر مطالعات منابع آب ایران(۲) ، کشورمان با تولید سالانه بیش از ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تن هندوانه ، مقام چهارم جهان را به خود اختصاص داده که البته به هیچ وجه جای افتخار نیست چرا که با تولید این مقدار هندوانه سالانه بیش از ۱۱۰ میلیارد متر مکعب آب را هدر میدهیم . بر همین اساس میزان هدر رفت سالانه آب از راه  صادرات ، به ازای هر ۱۰۰ هزار تن هندوانه ۵۰ میلیارد متر مکعب آب می باشد که با رقمی بسیار نازلتر و غیرقابل مقایسه با هزینه های تولید یک لیتر آب به خارج صادر می شود.

گزارش دیگری به نقل از خبرگزاری ایرنا حاکی است که در نیمه نخست سال ۱۳۹۷ مجموع صادرات غیرنفتی کشور به بیش از ۵۶ میلیون و ۶۴۴ تن کالا به ارزش ۲۳ میلیارد دلار کالا از ایران صادر شده است.  بر همین اساس میوه و سبزیجات جزو عمده ترین اقلام صادراتی کشور به شمار می روند به نحوی که مقایسه میزان صادرات میوه نشان می دهد که با وجود ممنوعیت صادرات برخی میوه ها به دلیل نیاز داخل اما همواره شاهد رشد صادرات آن بوده ایم. برابر آمار گمرک در نیمه نخست امسال صادرات میوه ۱۷ درصد و صادرات سبزیجات ۹۸ درصد رشد داشت.

در ۶ ماهه نخست پارسال (۱۳۹۶) ، ۹۷۴ هزار تن میوه به ارزش ۶۳۳ میلیون دلار و ۷۳۲ هزار تن انواع سبزیجات به ارزش ۲۲۱ میلیون دلار صادر شده بود.

برابرآمار گمرک در نیمه نخست امسال هم یک میلیون و ۱۱۶ هزار تن انواع سبزیجات ، نباتات ، ریشه و غده‌های زیرخاکی خوراکی صادر شده که به میزان ۴۳۸ میلیون دلار برای کشورمان ارزآوری به همراه داشته است.(۳)

همچنانکه مشاهده میشود میوه و سبزی از عمده ترین اقلام صادراتی کشور به حساب آمده و سالانه میلیونها مترمکعب آب بدین طریق از کشور خارج میشود که اگر مقایسه ای بین قیمت تمام شده آب آبیاری و همچنین میوه تولیدی با میزان ارز وارده به کشور به ازای هرکیلو میوه صورت پذیرد آنوقت ملاحظه خواهیم نمود که ما در حقیقت متضرر و بازنده این نوع تجارت می باشیم.

موضوع حساس دوم که متأسفانه به یک فرهنگ زشت و غیرمنطقی تبدیل شده است اسراف و تبذیر در مصرف و هدر دادن آب علیرغم کمبود شدید منابع آبی و بحران حاکم بر این منابع در کشور است که در بخشهای مختلف صنعتی ، کشاورزی و خانگی بصورت کاملاً غیرمنطقی و غیراصولی مصرف میشود .مقایسه میزان آب مصرفی در جهان و کشور ما بر اساس اعلام آمارهای جهانی نشان می دهد که میانگین مصرف روزانه سرانه در جهان ۱۵۰ لیتر می باشد و این میزان در کشور ما ۳۰۰ لیتر یعنی دو برابر جهانی است .

به گزارش خبرنگار مهر، براساس اعلام بانک جهانی الگوی مصرف آب آشامیدنی برای یک نفر در سال ۱ متر مکعب و برای بهداشت در زندگی به ازای هر نفر ۱۰۰ متر مکعب اعلام شده است ، در حالی که در ایران این رقم به دلیل استفاده نادرست از آب آشامیدنی برای شستشوی اتومبیل ، استحمام ، آبیاری باغچه ها ، لباسشویی و ظرفشویی حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد بیشتر از الگوی جهانی آن است.

بر همین اساس میانگین آب مصرفی سرانه جهان ، حدود ۵۸۰ مترمکعب برای هر نفر در سال است که این رقم در ایران حدود ۱۳۰۰ مترمکعب است که این امر بیانگر اتلاف منابع آب و اسراف بیش از حد منابع حیاتی است.

مقایسه مقدار مصرف سرانه آب لوله کشی آشامیدنی در شهرهای ایران با کشورهای خارجی نشان می دهد که این رقم در کشور ما در حدود ۱۴۲ متر مکعب در سال است که از مصرف سرانه برخی کشورهای اروپایی پرآب مانند اتریش (۱۰۸مترمکعب در سال) و بلژیک (۱۰۵مترمکعب درسال) بیشتر است.طبق گزارشات وزارت نیرو ، میزان هدر رفت آب در ایران ۲۸ تا ۳۰ درصد است در حالی که این مقدار اتلاف در دنیا ۹ تا ۱۲ درصد گزارش شده است که یکی از عوامل اصلی آن برداشت های غیرمجاز از شبکه آبرسانی و فرسودگی تاسیسات آب  است.(۴)

جدول مقایسه‌ای سرانه مصرف خانگی آب در ایران و سایر کشورها

کشور سرانه مصرف

(لیتر نفر در روز)

 ایران ۱۵۰
 مالزی ۹۰
 مکزیک ۱۰۰
 بلژیک ۱۱۰
تونس ۱۱۰
 چین ۱۱۵
 هلند ۱۲۵
 یونان ۱۳۰
 آلمان ۱۳۰
 عربستان ۱۳۵
 قبرس ۱۴۰
 انگلستان ۱۵۰
 مجارستان ۱۵۰
 استرالیا ۱۵۵
 سوئد ۱۷۰
 کویت ۱۸۰
 آمریکا ۲۴۰

از سویی بررسی میزان مصرف آب در بخش کشاورزی که ۹۲ درصد آب منابع کشور را به خود اختصاص داده است نشان می دهد که ۶۰ درصد از این منابع هدر میرود با این حال هیچیک از دستگاههای متولی آب کشور که تعداد آنها به دهها نهاد و سازمان میرسد هیچگونه برنامه ای برای هدایت صحیح و منطقی آب و ارائه الگویی عملی برای مصرف آب ندارند و هر کدام بدون توجه به خطرات ناشی از کم آبی و بی آبی ، ساز خود را می زنند.

علی‌محمد شاعری  سخنگوی کمیسیون کشاورزی ، آب و منابع طبیعی مجلس در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری خانه ملت وضعیت تاسف‌بار و نگران کننده میزان بارندگی در سال آبی جاری و هدر رفت آب در کشور را تشریح کرد.

علی‌محمد شاعری در این گفت‌وگو درخصوص کاهش میزان بارندگی در سطح کشور ، اظهار داشت : میزان بارندگی در سال آبی جاری طی ۵۰ سال گذشته در ایران بی‎‌سابقه بوده است ، این کاهش بارندگی موجب خسارت در کشاورزی، صنعت، محیط زیست و تامین آب شرب می‌شود که وزارت نیرو باید تمهیدات لازم را جهت سازگار کردن کشور با شرایط کم‌آبی را در نظر بگیرد.

وی با تاکید بر اینکه باید قبول کنیم که در یک کشور خشک و نیمه خشک زندگی می‌کنیم و همچنین باید تحقیقات و اقدامات پژوهشی گسترده‌ای در زمینه سازگاری ما با این شرایط صورت بگیرد، ادامه داد: ستاد ویژه‌ای در این خصوص باید تشکیل شود و با نگاه علمی باید به سمت مدیریت منابع آب مخصوصا در بخش مدیریت مصرف آب اقدامات اساسی صورت بگیرد . وی میزان مصرف آب شرب در کشور ما را دو برابر مصرف سرانه جهانی ذکر نمود .

این نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه ۹۰ درصد مصرف آب کشور در بخش کشاورزی است ، درحالی که این میزان در کشورهای دنیا حدودا ۶۰ درصد است ، تصریح کرد : در کشور ما به دلیل استفاده از شیوه‌های سنتی برای آبیاری محصولات کشاورزی هدررفت آب بسیار بالاست باید به سمت استفاده از سامانه‌های نوین آبیاری در بخش کشاورزی و بازچرخانی و تصفیه فاضلاب‌ها برای تامین آب مورد نیاز بخش کشاورزی ، فضای سبز و آب غیرشرب حرکت کنیم.

سخنگوی کمیسیون کشاورزی ، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی، ادامه داد :۹۰ درصد آب شرب کشور به فاضلاب تبدیل می‌شود در صورت بازچرخانی و تصفیه این میزان از فاضلاب بخش زیادی از بحران آب کشور حل می‌شود، باید به سمت استفاده از ارقام مقاوم و کشاورزی سازگار با محیط زیست پیش برویم و توسعه کشت‌های گلخانه‌ای را در دستور کار قراردهیم و همچنین شیوه‌های نوین آبیاری را توسعه دهیم.

وی با تأکید بر اینکه طبق آمارهای موجود سالانه حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر در برخی نقاط ایران شاهد فرونشست زمین هستیم به دلیل بحران خشک‌سالی، عنوان کرد: فرو نشست‌ها یک هشدار جدی برای مسئولین و مردم هستند که این موضوع باید جدی گرفته شود تا موجب تخریب سرزمین، از بین رفتن تاسیسات و به خطر افتادن سلامت جامعه نگردد، فرونشست زمین از زلزله خطرناکتر است و یکی از مهمترین تبعات خشکسالی که از چشم مسئولین دور بوده فرونشست زمین محسوب می‌شود.(۵)

نگارنده در یکی از مقالاتی که سال قبل در مطبوعاتی محلی استان منتشر نمود ضمن هشدار به بحران و مشکل بزرگ بی آبی و کم آبی در کشور پیشنهاد داد که برای ساماندهی وضعیت نابسامان آب ، نهادی بنام «پلیس ویژه آب » با اختیاراتی تام ، مقتدر ، قانونمند ، منظم و در عین حال سختگیر و با پشتوانه قوی حقوقی ، قضائی و انتظامی ، زیر نظر نهاد ریاست جمهوری و یا قوه قضائیه تشکیل شود تا از این طریق بتوان مدیریت کافی و اصولی بر منابع آبی در همه حوزه های آب کشور اعمال نمود . همان مدلی که برخی کشورهای جهان از جمله امریکا با تأسیس نهادی مشابه پلیس آب اقدام به کنترل منابع آبی خویش می کنند. دولت امریکا علاوه بر این با وضع قواینی سختگیرانه از هدر رفت آب بخصوص در شرایط کم آبی جلوگیری میکند . به عنوان مثال در ایالت کالیفرنیای امریکا با تصویب و اجرای قانونی ، کسانیکه اقدام به مصرف بیش از اندازه آب کرده و آن را صرف آبیاری چمن ، محوطه سازی اطراف منازل و یا شستن ماشین نمایند به ازای هز روز مبلغ ۵۰۰ دلار یعنی ۱۵۰۰۰۰۰ تومان جریمه می شوند . طبیعی است که وقتی چنین قانون سخت گیرانه ای را دولت فدرال کالیفرنیا اعمال می کند ، مردم و شهروندان در نحوه مصرف آب تجدید نظر خواهند کرد . افزایش قیمت هر متر مکعب آب مصرفی در همین ایالت تا ۱۰ برابر قیمت قبلی اقدام دیگری است که در این ایالت به کار بسته شده تا از تأثیر بحران کم آبی بکاهند .متأسفانه در کشور ما که شرایط مصرف آب بخصوص در بخش کشاورزی و خانگی بسیار اسفناک و غیرمنطقی می باشد مسئولین دولتی هیچگونه اقدام بازدارنده ای در جهت اصلاح مدیریت و شیوه های آن اتخاذ نمی نمایند.

بر اساس مقاله ای که سال ۲۰۱۷ در روزنامه واشنگتن پست منتشر شده بود ، فناوری ناکارآمد در حوزه کشاورزی ، یارانه های سنگین دولت بر حوزه آب و فقدان برنامه ریزی بلندمدت از جمله علل اصلی بحران کم آبی و خشکسالی در ایران اعلام گردیده بود . این روزنامه همچنین اعلام کرده بود که ایران با وجود کمبود منابع آبی ، بیشترین مصرف سرانه آب در جهان را دارد و پیش بینی کرده بود که اگر از همین حالا اقدامات لازم در جهت مدیریت منابع آب صورت نگیرد تا ۲۰ سال آینده کشور پهناور ایران به تلی از بیابان تبدیل خواهد شد . این روزنامه سه عامل خشکسالی ، مردم و حاکمیت را عوامل اصلی بحران کم آبی در ایران بر شمرده است .(۶)

از سویی شبکه خبری دولتی چین با انتشار گزارشی در باره کمبود منابع آبی ایران به دلیل سوء مدیریت می نویسد : ایران با بحرانی جدی در زمینه منابع آبی مصرفی خود مواجه است و این بزرگترین تهدید برای محیط زیست ایران به شمار می رود . در این گزارش آمده بود ، منابع آب زیرزمینی ایران در طول ۱۰ سال گذشته (۸ سال دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد و دو سال دولت اول روحانی ) به میزان دو برابر کاهش یافته و از ۹۲ میلیارد متر مکعب به ۴۸ میلیارد متر مکعب رسیده است . در ادامه گزارش چین هووا ، به خشک شدن دریاچه اورمیه اشاره شده و آمده است «دریاچه ارومیه و سایر منابع آبی ایران که با خطر خشکسالی مواجه هستند با « مدیریت نادرست » (بخوانید سوء مدیریت ) و فقدان «برنامه ریزی » از سوی دولت پیشین( احمدی نژاد ) مواجه بوده اند ، این موضوع سبب شده تا بیش از ۷۰% (هم اینک ۹۵% ) از سطح آب دریاچه ارومیه در شمال غربی ایران خشک شود » (۷) .

آلوده نمودن منابع آبی و زیست محیطی کشور از طریق پسابها ، فاضلابها ، سموم و شیرابه ها در همه بخشها اعم از کشاورزی ، خانگی و صنعتی موضوع دیگری است که کیفیت و کمیت منابع آبی کشور ما را به شدت تهدید نموده و سلامت مردم را با خطر جدی مواجه نموده است. دفن غیراصولی و گاهی خارج از کنترل زباله های خطرناک اعم از بیمارستانی ، صنعتی  ، سموم دفع آفات نباتی و خانگی و رها نمودن زباله ها در محیط آزاد ، جنگلها ، منابع طبیعی ، حواشی رودخانه ها ، چشمه ها و … از دیگر مواردی است که باعث به مخاطره افتادن منابع آبی ما گردیده اند.

با توجه به آنچه که شرحش رفت بحران آب و آلودگی منابع آبی کشور دو زنگ خطر بسیار بزرگی است که از سالها پیش نواخته شده است ولی متاسفأنه نه دولت ، نه ملت و نه مجلس هیچگونه اهمیتی به این هشدارهای خانمان برانداز نمی نمایند و علیرغم هشدارهای کارشناسان ، سازمانها و تشکلهای مدنی و زیست محیطی ، مطبوعات و رسانه های داخلی و خارجی ، برنامه ای در جهت مهار بی آبی و کم آبی و حفظ و حراست از منابع آبی کشور تدوین و اجر نمی نمایند . جای تعجب اینجاست که هر ساله مانورهای گوناگون و بسیار متعددی در ارتباط با زلزله در همه مناطق کشور با هدف آماده سازی مردم برای مقابله با بحرانهای احتمالی ناشی از وقوع زمین لرزه صورت میگیرد و منابع عظیمی نیز صرف اجرای مانورها ، مقاوم سازی ساختمانهای اداری و مسکونی در شهرها و روستاها شده و بر اعمال و اجرای قوانین و مقررات ضد زلزله درساخت و سازها تأکید میشود اما در ارتباط با فاجعه بزرگ و خانمان براندازی که از قِبَل کم آبی و بی آبی ، کشور را تهدید می کند ، هیچگونه برنامه و اقدامی چه در زمینه حفظ و حراست از منابع آبی ، چه برداشت و مصرف آب بویژه در بخش کشاورزی ، چه در زمینه آب شرب خانگی ، چه در بهداشت و حفظ و حراست از کیفیت منابع آبی و چه استحصال آب فاضلابها و حتی بروز رسانی سیستم ها و شبکه های آب صورت نمی پذیرد و معلوم نیست که دلیل این همه بی توجهی آب به عنوان مایه حیات آدمی در کشور ما چیست ؟

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *