خانه / آخرین اخبار / ملاحظات مختصر در باب مدیریت بحران سیل

ملاحظات مختصر در باب مدیریت بحران سیل

یکپارچگی و وحدت فرماندهی هم از الزامات مدیریت بحران است و باید یک فرمانده سانحه، بحران را مدیریت و سایر نهادها و سازمان ها به فرمانده بحران کمک بکنند. زیرا چندگانگی در مدیریت بحران موجب توسعه آسیب ها و بی اعتمادی متاثرین از بلایا می شود.

دکتر هوشنگ عطاپور – یول‌پرس: اصول بنیادین نهضت صلیب سرخ و هلال احمر بر بی طرفی و بی غرضی در امداد رسانی در بلایا و خدمات بشر دوستانه تاکید دارد و نباید در امدادرسانی به افراد بر مبنای تفاوت های قومی، دینی، مذهبی ، نزادی، سیاسی، اجتماعی، و ..‌ تبعیض قایل شد.

دکتر هوشنگ عطاپور(مدیر عامل اسبق جمعیت هلال احمر استان همدان)

از طرفی امداد رسانی و جمع آوری کمک باید توسط نهادهای رسمی دولتی و غیر دولتی هویت دار انجام شود و هر کسی هم علاقه مند به مساعدت به آسیب دیدگان بود، الزاما باید با همین نهادهای رسمی همکاری بکند .

هر اقدامی که به اعتماد مردم و به ویژه آسیب دیدگان، به دولت و نهادهای امدادرسانی دولتی  خدشه دارد کند، اقدامی خلاف منافع ملی است و باید در شرایط بحرانی با اطلاع رسانی درست و حرفه ای به ستاد مدیریت بحران کمک کرد و هر نوع ناهماهنگی در امداد ریانی بر خلاف منافع عمومی و  حفظ جان و مال آسیب دیدگان است‌.

یکپارچگی و وحدت فرماندهی هم از الزامات مدیریت بحران است و باید یک فرمانده سانحه، بحران را مدیریت و سایر نهادها و سازمان ها به فرمانده بحران کمک بکنند. زیرا چندگانگی در مدیریت بحران موجب توسعه آسیب ها و بی اعتمادی متاثرین از بلایا می شود.

در مدیریت سیل در استان های شمالی و فارس متاسفانه مهمترین مشکل نبود وحدت فرماندهی و دخالت افراد و سازمان، خارج از چارچوب ها و سلسله مراتب فرماندهی و انفعال ستاد بحران در برابر این ناهماهنگی ها بود. بحران زمانی به راحتی مدیریت می شود که ارزش های فرماندهی حفظ شود و افراد با تجربه کافی در ستادهای اصلی و فرعی فرماندهی حادثه را عهده دار شوند. صرف داشتم حس انسان دوستی و عشق به خدمت به همنوع ، نمی تواند موفقیت عملیات امداد و نجات و مدیریت جامع بحران را تضمین کند. ولی ستادهای بحران در کشور ما خالی از افراد با تجربه است و ورود افراد و سازمان ها  بر اساس قدرت سیاسی و با اجرایی و داشتن تجهیزات کافی، روند مدیریت بلایا را به موفقیت نمی رساند ، بلکه  شرایط را پیچیده تر می کند .

ما اکنون در چنین شرایطی هستیم. نوعی اضطراب و استرس مضاعف بر مدیران اجرایی حاکم است و کارهای زیادی برای مقابله و پاسخگویی به بحران سیل صورت می گیرد ، اما بخش زیادی از این کارها زائد و بلااثر هستند و امورات کوچک و موثری هم وجود دارند که باید انجام بشوند، ولی مورد غفلت قرار می گیرند.

به همین دلیل هم ، علیرغم انجام کارهای فراوان ، باز هم بخش قابل توجهی از آسیب دیدگان ناراضی هستند و پیاده روی آبی _ خاکی مسوولین ، در سایه نقد تیز رسانه ها هم عملا زخمی بود روی زخم بلا دیدگان !

آن چه که بسیار مهم است، سپردن مدیریت بحران به دست اهل آن در جمعیت های هلال احمر (نیروهای با سابقه آن، نه منتقله از سایر وزارتخانه ها) و کادر با سابقه و تجربه سازمان بحران و ادارات بحران در استانداری ها و فرمانداری هاست.

در این دو نهاد کارشناسان با سابقه و تجربه ای وجود دارند که اگر در فرماندهی فرار بگیرند، و با به مدیران ارشد مشورت دهند، سایر سازمان ها و نهادها هم در نقش نیروهای کمکی و پشتیبان، ستاد بحران ، می توانند با کمترین تنزل. سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی، به حل مشکلات آسیب دیدگان موفق شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *