خانه / آخرین اخبار / سوختن ۳۰۰ میلیارد سرمایه در آتش‌سوزی تبریز

سوختن ۳۰۰ میلیارد سرمایه در آتش‌سوزی تبریز

در جریان آتش‌سوزی بازار بزرگ تبریز، صنف آرایشی و بهداشتی بیشترین آسیب را دیده است.

 

به گزارش یول‌پرس، رئیس اتحادیه آرایشی بهداشتی تبریز، اسماعیل رشیدمهر اظهارکرد: این آتش‌سوزی نه‌تنها ضرر مالی بسیاری بجای گذاشت بلکه از نظر فرهنگی و تاریخی هم آسیب بزرگی وارد کرد. بعضی قسمت‌های بازار کاملا سوخته‌اند و بعضی هم تاحدی آسیب دیده‌اند. حدود ۱۵۰ مغازه کاملا در آتش سوخته‌اند. نصف مالباختگان تحت پوشش بیمه قرار دارند. بقیه یا بیمه نیستند یا موعد بیمه آنها به پایان رسیده است. چه خوب است خسارات کسبه در اسرع وقت پرداخت شود چون آنها تا یک سال دیگر نخواهند توانست فعالیت خود را شروع کنند. تنفس مالیاتی هم به حال کسبه، مفید خواهد بود. قرار است نخاله‌برداری به‌زودی انجام شود. مسئولان شهر از استاندار و نیروی انتظامی گرفته تا صداوسیما و امام‌جمعه و مسئولان سازمان‌های مختلف شهر به‌صورت شبانه‌روزی مشغول رسیدگی به جوانب مختلف کار هستند. حجم آسیب‌دیدگی بسیار زیاد است و به این زودی‌ها شاهد احیای بازار نخواهیم بود. مواردی که کلیت سازه، دست‌نخورده باقی مانده است را ممکن است بتوان مرمت کرد اما آنهایی که به‌کل فرو ریخته‌اند را باید ازدست‌رفته دانست.

علت حادثه مشخص نشده

رئیس اتحادیه آرایشی بهداشتی تبریز در ادامه افزود: علت حادثه فعلا به‌صورت قطعی مشخص نشده است. گفته می‌شود که علت اصلی، انفجار ترانس برقی بوده که ۱۰ سال قبل در حیاط بازار قرار داده شده است بااین‌حال این فقط یک فرضیه است و باید منتظر ماند تا دلیل اصلی مشخص شود.

رشید مهر در ادامه افزود: آتش‌سوزی بالای ۳۰۰ میلیارد تومان ضرر به همراه داشته است. خوشبختانه تلفات جانی نداشته‌ایم. چند نفر جراحت داشته‌اند که به‌صورت سرپایی درمان شده‌اند. خود من دچار گازگرفتگی شدم.

وی در ادامه افزود: «بازار بزرگ، تاریخ و هویت تبریز و آذربایجان است. اینجا قلب جاده ابریشم و دروازه استانبول بود. این آتش‌سوزی نه‌تنها ضرر مالی بسیاری به‌جا گذاشت از نظر فرهنگی و تاریخی هم ضربه بزرگی به شمار می‌آید».

شایان‌ذکر است که به دنبال آتش‌سوزی کلیسا نوتردام، رسانه‌های داخلی توجه ویژه‌ای به این رخداد نشان دادند اما در مورد آتش‌سوزی بازار تبریز چنین نشد. بدون شک آسیب‌دیدگی هر بنای تاریخی، در هرکجای دنیا که باشد تلخ و دردناک است اما سوال اینجاست که چرا موارد داخلی به‌اندازه رخدادهای مشابه خارجی، توجه مردم و رسانه‌ها را به خود جلب نمی‌کنند؟

یک دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *