خانه / آخرین اخبار / سریال ادامه دار جاده مرگ در بی‌کفایتی راه و شهرسازی پارس‌آباد مغان

سریال ادامه دار جاده مرگ در بی‌کفایتی راه و شهرسازی پارس‌آباد مغان

جاده مرگ، قتلگاه مغان و خونهای مظلوم از این دست واژه هایی هستند که هر از گاهی درصدر رسانه های محلی و کشوری،  با نام پارس‌آباد مغان، قلب هر انسانی را جریحه دار می کند.

یول‌پرس – جعفر سعدی پور: سریال  قتل مردم مظلوم مغان در جاده ای بنام مرگ پایانی ندارد و در خواب عمیق مسوولان بی کفایت همچنان ادامه دارد.

قتلگاهی که یدی طولانی در گرفتن جان مظلوم مردم مغان را دارد و در سکوت مسوولان بی کفایت این خون و خون ریزی با رشد روز افزون جمعیت و توامان وسائط نقلیه  بیشتر و بیشتر می شود و جاده مغان اردبیل اذهان مردمی را آزار می‌دهد.

جعفر سعدی پور – کارشناس‌ارشد شهرسازی

مردمی که در کنار وفاداری به آرمان های نظام مقدس جمهوری اسلامی با تلاش های بی وقفه خود در تولیدات  کشاورزی و دامپروری سهم بزرگی را در تولید ناخالص ملی داشته اند.

از زمانی که نام مغان  به سبب دسترنج ساکنانش در  تولیدات دامی و کشاورزی  به عنوان قطب کشاورزی و نگین آذربایجان مطرح شد  که چشم انداز بسیار روشنی در آن مقطع در دیدگان نخبگان، تحصیل کردگان این خطه تداعی یافت.

اما افسوس که  مغان علی رغم  داشتن زمین‌های حاصلخیز و بهره مندی از نعمت خدادادی، از داشتن  مدیران لایق و شاخص در مناصب مهم اداری  و حیاتی  محروم شد.

ورود عمدتا افراد نالایق به مراکز حساس تصمیم‌گیری و تصمیم سازی، رشد و توسعه را از مغان گرفت.

وضعیت حاد مغان از آن زمان تاکنون ادامه یافت کارخانه‌ها  ورشکست شد،  توسعه کشاورزی محدود و کشت و صنعت مغان به عنوان قطب صنعتی کشور در کش و قوس سازمان بازرسی  و .. حال و روز ناخوشی را سپری می کند.

مغان زمانی که با برند معروف تولیدات دامی و کشاورزی مغانه خود زبانزد عام وخاص مرکز نشین و حاشیه نشین بود که امروز در فقدان تدابیر مدیریتی برخی مسوولان خائن عمدتا پارس آباد نشین و ریاست طلب با قتلگاهی بنام جاده مغان  مشهور گشته است.

واقعیت مساله اینکه عمده انتصابات نه براساس شایستگی که بر اساس روابط سیاسی درابعاد کلان وبعضا در انتساب فامیلی وقومی در لایه های پایین مدیریتی اتفاق می افتد و همین موضوع به تنهایی موجب اتلاف منابع و هدررفت سرمایه اجتماعی و اقتصادی و موجب وارد ساختن ضربات جبران ناپذیری بر پیکره اقتصاد می‌شود.

سالهاست که جاده مغان به اردبیل گنجایش حجم انبوهی از ماشین آلات و تریلی‌های بزرگ و کوچک داخلی و برون مرزی را ندارد، اما یکبار هم نشده که رییس اداره راه و شهرسازی پارس آباد مغان در تریبون رسمی به عنوان متولی مساله در قامت یک مدافع حقوق بحق مردم مظلوم مغان این کاستی را فریاد بزند!!

هر مسوولی که توان فریاد و توان دفاع از موکلین خود را نداشته باشد، به جرات می توان گفت که نسبت به میز و مسوولیت خود خیانت کرده است.

به کررات در خطبه های امام جمعه محترم پارس‌آباد مغان در خصوص تعلل و کم کاری مسوولان امر در خصوص عدم رسیدگی به قتلگاه مغان  شنیده ایم اما چیزی که عجیب هست سکوت مرگبار رییس راه وشهرسازی پارس آباد مغان  در   خصوص حوادث جاده ای مغان است .

در سریال قتل های  ادامه دار جاده مرگ مغان،  رییس راه و شهر سازی پارس آباد مغان ،  باید    در سر دادن  فریاد دادخواهی به خونهای نابحق  ریخته ی  مردم مظلوم مغان پیشقدم می شد و عطای ریاست  را به لقایش می بخشید در آن صورت مردم مغان در تاریخ از ایشان  نیکی یاد می کردند .

مدیری که مطالبه گر نیست و بخاطر رضایت مافوقش، روزه سکوت میگیرد و جرات فریاد دادخواهی مردم مغان را ندارد، بود و نبودش هیچ فرقی بحال مردم  و دستگاه متبوع خویش نخواهد داشت.

امروز پارس‌آباد بیش از گذشته به مدیران جسور و لایق و فساد ستیز و ضد رانت نیاز دارد تا شیفته بودن  در  خدمت را در عمل ثابت نماید .

قتلگاه مغان ادامه دارد اما! اگر  جانباختگان مغان در کشورهای  مترقی بود قطعا مسوولان ذیربط  آن حدالامکان استعفا می‌کردند.

باور کنید اگر برخی مسوولان بی کفایت از شنیدن  همین نام قتلگاه مغان بمیرند، رواست.

به نظرتان در پارس‌آباد مغان چه کسی برای خودشیرینی پیش مدیرانش با سکوت خود، نقابی بر حقوق پایمال شده پارس‌آباد مغان در حوزه جاده ای کشیده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *